สวัสดี..
ห่างหายจากการอัพได ไปร่วม 3 อาทิตย์ ..
ไม่มีอะไรในชีวิต นอกเหนือจากงาน และงาน และงาน ..
เคลียงาน ไปมากมาย ชีวิต เลยค่อยจะว่างขึ้น ..
Nokia AIC ที่ Fat Fest ... ผ่านไปแล้ว อย่างงดงาม
TaTa งานหมั้น ... ผ่านไปแล้ว ด้วยความเหนื่อย (เพราะไม่ได้นอน จากนั้นมา Fat ต่ออีก)
Nokia Press Con. เปิดตัว N81-N95 8 GB ... ผ่านไปแว้ว ได้ลงข่าวด้วย
งาน อบต. หลังจากที่ทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย .. อบต. โทรมา Cancel เพราะโดนตัดงบ .. (สบายตัวกันไป)
งาน เปิดตัว แชมเปญ .. Cancel ไปอีกหนึ่ง เพราะ ผู้รับผิดชอบลาคลอด เลยโดนโยกงบ (สบายขึ้นอีกหน่อย)
ตอนนี้ งานที่เหลือ ..
Ferrari (1 ธ.ค.) .. งานเลี้ยงประจำปี คนรัก ม้าผยอง .. Squence เสร็จแว้ว เหลือ Script อีก 5% ..
ไทยประกัน ที่ เอสพานาท (วันที่ 1-2 ธ.ค.) .. เหลือแต่ Production แว้ว .. โว้ ค่อยยังชั่วหน่อย ..
Nokia ที่สวนสาธารณะ (1-2 ธ.ค.) .. ให้กรูคิด Copy ทำไม แล้วไม่มาเอา แสดดดดด ..
I Love Hua Hin (9 ธ.ค.) .. Squence เสร็จแว้ว .. Script เหลือ 2 % รอชื่อ ..
ส่วนงานที่รอ ลูกค้าตอบรับ ..
Aguston .. งานเลี้ยง X-mas & New year .. (ได้ไม่ได้ยังไม่รู้ แต่ไม่อยากทำ ฮ่าๆ) ..
นี้คือ สาเหตุ ของการขาดหายไปจากวงการไดอารี่ ก่า 3 สัปดาห์ ..
งานเยอะ นอนน้อย ทั่วไป ..
สองวันก่อน .. เนื่องจากความเบื่อตัวเอง ..
เซงจิต .. อยากเปลี่ยน ..
เลยหนีไปตัดผมมา ..
ไอ้ผมทรงนี้ ก็ใช้เวลา Set นานเกิ้นนน 30 นาทีได้มั่งเนี๊ย ก่าจะได้ออกจากบ้าน ..
ไหนจะเจลแบบแข็ง ด้านบน ให้ตั้ง .. ด้านหน้าใช้ Wax เซท .. เหนื่อยจริงๆ
โปรเจค ต่อไป .. ต้องไปยืด จอน ด้านข้าง ให้ตรง พี่เขาบอกเดียวมันจะเบี้ยว ..
ผมด้านบน จะไปดัด ให้ผมมี Volume ..
สุดท้าย .. จะทำสีผม ให้อ่อนลงหน่อย .. ฮ่าๆ .. โปรเจคเยอะจิง
14-15-16-17 ธันวา .. จะหนีไปแอ๋วเชียงใหม่ กับเพื่อนๆ ..
ขับรถไปคืน 14 ถึงเช้า 15 กลับ 17 .. ชาวเชียงใหม่ เจอกันนะเจ้า ..
วันนี้ไม่มีรูปมาให้ดู มีแต่รูปงาน Event เลยไม่ลงดีก่า ..
เอาเป็นว่า เอารูปผมทรงใหม่มาให้ดูละกันที่ว่า มาเสทยาก ยังไง ..

อันนี้ ร้าน Set มาให้ ในวันแรก

Set เองในวันที่สอง (ค่อนข้างจะเหมือนแหะ ฮ่าๆ)

ดำมืดดดดดดดดดดดดดดดดดด
นั่งอยู่ข้างหน้าต่าง ที่เราเคยสัญญา ว่าเราจะรักกัน ตลอดไป ยังจำได้ดี
ทุกทุกวัน มีเราสองเคียงคู่ จนวันหนึ่งทุกอย่าง เปลี่ยนแปรผัน
*โลกไม่ได้มีแค่เราสองคน นี่หรือเหตุผลให้ฉันเข้าใจ ว่าสองเรา ไม่มีวันไปถึงที่ฝันไว้
บนหนทางแสนไกล อาจไม่มีเธอร่วมทาง
ให้ฉันไปตายหรือหายไป ยังพอรับไหว ยังพอเข้าใจกว่าไม่รัก บอกกันก็เข้าใจ
คงทนไหว กับการจากลา
มองไปนอกหน้าต่าง นั่งมองฟ้าสีคราม ปล่อยใจลอยหายไป กับความเหงา
เมื่อเรา ห่างไกล ไม่สำคัญ อีกแล้วสัญญา หมดกันเมื่อรักเรา เปลี่ยนแปรผัน
*
โปรดจงรู้ ว่าคนอย่างฉันนั้นยังมั่นใจ จับมือกันก้าวไป จะอย่างไรไม่หวั่นเลย
|