สวัสดี ..

หายไปอีกเกือบ 1 อาทิตย์ ..

และเชื่อว่า อนาคต จะหายไปอีก ..

เพราะ .. เจ้านาย ลาพักร้อน 11 วัน ..

งานทุกอย่าง .. ทั้งตัวใหม่ ตัวเก่า .. มันจะย้อนเข้าตัวแล้ว ..

ยิ่งก่าโดนของ .. กรูตายแน่ๆ .. ก็แค่งานใหม่ที่จะเข้ามา .. อีก 2 งาน เป็นงานใหญ่ ..

ตัวแรก .. งบ 30 ล้าน .. - -"

ตัวสอง .. งบ 10 ล้าน .. - -"

ทั้งสองตัว ยังไม่รู้ลายละเอียด พรุ่งนี้จะประชุม ตั้งกะเช้าถึงบ่ายแน่ๆ .. - -"

นอกจาก 2 ตัวที่กำลังจะมา ..

งานที่ต้องถือแทน รวมทั้งงานของตัวเอง ..

Ford .. ซวยกรู

Nokia .. ซวยกรู

I Love Hua Hin .. เกือบจะเป็นงานตัวเองแล้ว

งานวัด งานบุญ กับไทยประกัน .. งานกรู

แล้วจะมีอะไรอีก น่า.... ลุ้นๆ .. (ไม่รู้จะลุ้นทำไม) ..

จาดดดดดดดดดง่าว ... ชีวิตตรู ..

วันนี้ จัดงาน แถลงข่าว Nokia เปิดตัวโครงการ IAC ..

รวมถึง เปิดตัว มือถือตัวใหม่ 5310 และ 5610 สวยอยากได้ .. ราคาไม่แพง ..

สคริปงาน .. บอกให้เขียนสะงั้น ไม่เคยรู้เรื่องมาก่อน ก็เขียน งงๆ กันไป ..

ให้ตอนเช้า เอาตอนเย็น (เมื่อวาน) ..

ดีมาก .. นี้ละหนอ .. ชีวิต คีเอทีฟ กดปุ่ม .. แสดดดดดดดดดดดด

พอ พอ ไม่บ่นละ บ่นละยาว .. ไปดูรูปดีก่า ..

เป็นภาพวิว จากการไปเที่ยวจันทร์บุรี มาครับ ..

ไปกับน้องๆ ที่มหาลัย .. ต้องนั่งรถทัวร์ตามไป จากพัทยา ..

ออกพร้อมเพื่อนที่ออกจาก กทม. แต่ไปถึงช้าก่ามัน ร่วม 30 นาที .. - -"

ขอบอกว่า ทริปนี้ ถ่ายรูปวิวน้อยมาก เนื่องจากเวลาส่วนใหญ่ ..

ใช้ไปกับ เหล้า ... และน้องๆ ... (เหล้าเยอะหน่อยน้องน้อยหน่อย) ฮ่าๆ ..

เมามันตั้งกะบ่าย ยันเช้าอีกวันเลยทีเดียว .. เลยถ่ายน้อยมาก ..

ตั้งใจจะถ่ายพระอาทิตย์ตก .. แต่เมาไง .. เห็นพระอาทิตย์ตก แล้วยังเอาแต่นั่งมอง .. ฮ่าๆ ..

สุดท้ายก็บ่นอีก .. เอาละ ไปดูรูปเลยแล้วกันครับ .. ^^

ชิงช้า .. ริมหาดเจ้าหลาว

ปักไม้ไผ่ ตั้งฐาน รอเล่นฐานกับน้องๆ

มาทะเล .. ก็ต้องมีต้นมะพร้าวสิ (แต่ลูกหายหมด)

เจ้าปูลม กำลังขนทราย ออกจากรู

วิวทางเดิน ลงหาด .. ของรีสอร์ท ที่ไปพัก

ริมหาด ก็มีต้นสน ด้วยเช่นกัน

ภาพนี้ถ่ายตอนไปถึง .. เห็นเก้าอี้วางอยู่ แล้วชอบมุมนี้

มีแต่ มะพร้าว มะพร้าว และ มะพร้าว

แอบถ่าย .. เด็กที่มาเที่ยวเล่นห่วงยาง

วันหยุดยาวแบบนี้ คนมาเที่ยวกันเยอะเลย

เมื่อคนเยอะ กิจกรรมทางน้ำก็เยอะเช่นกัน

ลากเก้าอี้ มาตั้งฐาน ต้อนรับน้องๆ

เมื่อตั้งฐานเสร็จ สภาพก็เป็นเยี่ยงนี้

ทุกเช้าที่ฉันจะต้องตื่น แล้วคิดว่าเธอจะเป็นเช่นไร
เสียไปเกือบครึ่งชั่วโมง ทุกเช้า
อาบน้ำแต่งตัวถึงค่อยคลาย
และค่อย ๆ ได้ลืมเธอไป ไปทำอะไร
เช่นเดียวกับคนอื่นเค้า

เป็นแบบนี้อย่างเดิมทุกวัน
ก็เหมือนอย่างเดิมทุกวัน
ภาพเก่าซ้ำ ๆ เรื่องราวซ้ำ ๆ ก็วนเวียนอยู่ตรงนั้น
มันไม่หายไม่ลืมซะที ถ้าเผลอต้องมาทุกที
มันแปลก แปลกที่หัวใจ ที่ถึงแม้จะช้ำยังงัยก็ไม่อาจลืม

ทุกครั้งก่อนฉันจะได้นอน ต้องคิดว่าเธอจะอยู่ที่ใด
คิดเลยจนหลับไหลไปเกือบเช้า
อยู่ไหน อยากรู้ แล้วฝันไป
ตื่นขึ้นมาก็เจอความจริง ไม่มีอะไร นอกจากหัวใจที่เหงา

เป็นแบบนี้อย่างเดิมทุกวัน ก็เหมือนอย่างเดิมทุกวัน
ภาพเก่าซ้ำๆ เรื่องราวซ้ำ ๆ ก็วนเวียนอยู่ตรงนั้น
มันไม่หายไม่ลืมซะที ถ้าเผลอต้องมาทุกที
มันแปลก แปลกที่หัวใจ ที่ถึงแม้จะช้ำยังงัยก็ไม่อาจลืม

มันไม่หายไม่ลืมซะที ถ้าเผลอต้องมาทุกที
มันแปลก แปลกที่หัวใจ ที่ถึงแม้จะช้ำยังงัยก็ไม่อาจลืม