สวัสดี ..

ช่วงนี้ .. งานระดับประเทศที่ว่า กำลังวุ่นวายพอสมควร ในเรื่อง ลงรายละเอียดกิจกรรม ..

คิดว่า เร็วๆนี้ เวปเรื่องนี้ น่าจะทำเสร็จ ตอนนี้กำลัง ลงทะเบียน และรายละเอียดต่างๆ ..

ตามข่าวได้ที่ http://www.mini.co.th/ .. จริงๆมีเวปเฉพาะ แต่สะกดไม่ถูก ฮ่าๆ ..

เร็วๆ นี้ คงได้เห็น Ad promote กันบ้าง ..

ทุกวันนี้ เริ่มสนิทกับที่ทำงาน มากขึ้นเรื่อยๆ ..

ทำงานแบบนี้ ดีอย่าง ตรงไปสายไม่ถูกหักเงิน นี้ละ .. (แต่ก็นานๆสายที)

ใครคิดจะเดินลงไปข้างล่างก็เดิน .. เอาข้าวมากิน ก็เอามากิน ..

ออฟฟิตนี้ ฟรีสไตล์ อย่างรุนแรง .. แต่ไม่ดีตรง เล่น msn ไม่ได้นี้ละ ..

ทุกวันนี้ เข้าห้องน้ำ ชม. ละครั้งได้เลยมั่งเนี๊ย ..

กินน้ำเยอะ .. ก็เอาออกบ่อย .. หึหึ

ถ้าเป็นที่เก่า คงโดนด่าไปละ ทำไงได้ คนรักสุขภาพเว้ย .. ฮ่าๆ

พูดถึงเรื่อง สุขภาพ .. ช่วงนี้ ต้องหันมาดูแลตัวเอง อีกครั้ง ..

หลังจาก เลิกสนใจไปนาน .. เริ่มมีพอกหน้า ด้วยโคลน ที่พี่สาวซื้อมาให้ ..

เริ่มทาครีม ดูแล ผิว .. รู้สึกตัวเอง เริ่มโทรมเกินไปละ ..

ไม่รู้จะบ่นไรละ .. ดูรูปดีก่า ..

ยังเป็น set จากบ้าน คุณโต้ง เจ้าของหนังสือ Penthouse นะคับ ..

ดอกหน้าวัว สีชมพู สดใส กลางลานบ้าน

หน้าจั่ว

อีกหนึ่งมุม ของเก้าอี้เหล็ก ริมทะเลสาบ

กล้วยไม้ ริมบันไดทางขึ้น

มาโคร กับ กล้วยไม้

เรือพาย ผูกไว้รอ คู่รักมาสวีท

อีกหนึ่งมุม กับ กะลาเทียน ลอยน้ำ

เรือนไทย กับทรงฐานที่มั่นคง

มาโคร ดอกไม้ในเรือนเพาะชำ

ชอบหน้าต่างบ้านนี้ ถ้ามีแบบมายืนคงสวยน่าดู

กล้วยไม้ ที่ปักแจกกันรอรับแขก

ร้านที่มาบริการอาหาร เริ่มจัดเตรียมความสวยงามของร้าน

เมื่ออาทิตย์ อัสดง

เราก็เริ่มจุดเทียนรอบๆบ้าน

เจดีย์กลางน้ำ ในเวลามืด เราก็ยอมไฟ (เหมือนกรุงเก่าเลย)

วันศุกร์ที่ผ่านมา มีโอกาสไปร้องเก๊ะกับเพื่อนๆ ..

หนุกหนานกันไป .. แต่ร้องได้ 2 ชม. เอง (เพราะใครวะ) ..

เครื่องเสียงไม่ดี แต่ก็ยังมันส์กันได้ ..

ชอบที่นี้จริงๆ .. พิมพ์ชื่อเพลงได้เลย .. พิมพ์แซวคนอื่นขึ้นหน้าจอก็ได้ .. ฮ่าๆ ..

3 หนุ่ม ถ่ายภาพ ก่อนกลับ ..

อิก .. จานฮาย .. กระผมเอง ..

ฉันค้นคว้าหาคำตอบ เท่าไหร่ไม่เจอ
เพราะอะไร เหตุใดถึงไม่ลืมเธอสีกที
หรือต้องรอให้เธอบอก ฉันเป็นส่วนเกิน
ที่บังเอิญผ่านมา แล้วให้เธอกับเขาวุ่นวาย

เธอจะร้ายเพียงใด อดทนไว้เข้าใจโดยดี
เคืองไม่มี ยังภักดี โดยไม่เคยเปลี่ยนแปลง

อยากแสดงให้เธอ รู้ซึ้งถึงความจริงจังจริงใจ
ด้วยยังหวังซักวัน ฟ้ารู้ถึงคำรำพันของฉันเมื่อไหร่
สะกิดใจ บอกเธอให้ช่วยพิจารณา

ฉันไม่เคยคิดแข็งข้อ หรือบังอาจขอ
เพราะยังเจียม และเตรียมหัวใจว่าคงส่วนเกิน
คบฉันไว้เหมือนเป็นเพื่อน ช่วยเตือนเภทภัย
ทุกข์เมื่อไหร่ปลอบใจ ร้องไห้คราใดจะคอยเช็ดน้ำตา

ปรารถนาเวียนวน ตามประสาของคนเคยเคียง
จึงร้องเรียนเวียนแวะวน ทนแม้จะถูกหยาม

จะพยายามให้เธอ เว้นที่ภายในดวงใจของเธอ
ให้กับฉัน ได้ยืน รกร้างเยือกเย็นเดียวดายเจียนตายไม่หวั่น
จะทำใจ แบ่งใจให้ฉันนิดนึงพอ

จะพยายามให้เธอ เว้นที่ภายในดวงใจของเธอ
ให้กับฉัน ได้ยืน รกร้างเยือกเย็นเดียวดายเจียนตายไม่หวั่น
จะทำใจ แบ่งใจให้ฉันนิดนึงพอ

ให้ฉันนิดนึงพอ